Vilanova i la Geltru

Gisteren was het (gelukkig) na alle donkere, dreigende wokkels dan toch een beetje opgeklaard en we hadden allebei zoiets: laten we gaan! Ik had voorgesteld om naar een leuk plaatsje, Vilanova i la Geltru, te gaan en dat hebben we dan ook gedaan. Weer lekker met de trein zodat we ons niet druk hoefden te maken over een parkeerplek, heerlijk relaxt! 

Ik ben daar jaren geleden geweest en heb daar uren rondgestruind, dat was nu wat lastiger ondanks dat Coortje een betere dag had. Want het is gewoon erg spijtig dat zij niet meer zo ver/lang kan lopen als een aantal jaar geleden, dan kun je niet het risico lopen dat je urenlang rond moet lopen voordat je iets leuks ziet. Ik hoop voor haar dat ze na haar operatie die op stapel staat weer snel zowat de oude gaat zijn op dat gebied, fingers crossed 🙏🏼🤞🏼.

Ik liep helaas dus wél de verkeerde kant op maar tegenwoordig vraag ik wat sneller waar bv de Ramblas is. Nu wilde ik eerst onder het spoor door zien te komen aangezien ik daar destijds ook de mooie smalle straatjes met die gave gevels en oude deuren gezien had. Uiteindelijk is dat gelukt maar niet voordat we een bloemenwinkeltje ingegaan zijn. Daar stonden hele mooie grote planten zoals een mega cactus en een grote bananenboom waar al een tros bananen rijp hing te worden.

Een souveniertje en 6 muggenbulten verder (Cora werd daar zowat aangevallen door ieniemienie kleine mugjes) liepen we verder onder het spoor door (jawel, de onderdoorgang gevonden 😁) in de richting van de Ramblas. Althans, zo dacht ik want navraag leerde me dat ik precies de verkeerde kant op liep (lekker handig jofel nootje 🙄)

Maar gelukkig had Coortje een goede dag en kon ze nog wel even vooruit. We hebben onderweg wat mooie gebouwen gezien en hebben bij een typisch Spaans terrasje iets gedronken. Net zoals in veel winkeltjes hier, waren daar ook weer Chinese mensen die bedienden, er zijn veel Chinezen die hier eigen zaken hebben. Niet erg, het drinken was lekker koud en niet duur. De prijzen hier zijn nog fatsoenlijk te noemen en helemaal als we medicatie etc gaan vergelijken, bizar hoe goedkoop sommige medicijnen hier zijn en hoe makkelijk ze te verkrijgen zijn. 

Ik weet dat nog van vroeger; toen namen we al bussen Reflex spray mee voor een oudere dame die het ontzettend in haar rug had. Bij ons kostte zo'n bus destijds volgens mij zo'n 15 gulden (ja ik weet het, ik praat over de Middeleeuwen but so be it) en hier in Spanje kochten wij zo'n bus voor nog geen 5 gulden. Booming bizz bij ons, die meds! 

Nadat we onze drankjes op hadden liepen we weer verder en kwamen we bij een typisch Spaans pleintje uit waar nog maar 1 terrasje open was. Het was immers siëstatijd en veel zaken waren dan ook gesloten. Dat ene terrasje niet en daar was het een drukte van jewelste want ook hier werd weer eens duidelijk wat een herrieschoppers die Spanjolen zijn. Niet dat we er daar last van hadden hoor, het is gewoon typisch. 

Ik heb een aantal foto's gemaakt van een en ander in dit plaatsje en zal die uiteraard ook posten dan hebben jullie er een klein beetje beeld bij. Uiteindelijk vonden we zelfs de Ramblas en dus liepen we daar even overheen. Uiteraard waren de winkeltjes hier ook gesloten maar de terrasjes niet en omdat we op dat moment wel een beetje honger hadden zijn we daar op een allerleukst terrasje neergestreken. Daar was een ober die zelf ook vega was, waarmee hij uiteraard flink wat punten bij mij scoorde 😁. Daarnaast waren zij ook erg begaan met het milieu en de natuur, dus hoppa, nog meer punten 😄. Om het af te maken raadde hij mij een vanille milkshake aan met amandelmelk, die, nadat ze een nieuwe gemaakt hadden omdat ze hier slagroom op gedaan hadden, mega vet yammie was 😋. En ach, hij was zelf ook niet zo vervelend om naar te kijken 😜. 

We hebben daar lekker gegeten, Coortje heeft voor het eerst patatas bravas geproefd, en daarna zijn we rustig richting de trein naar huis gelopen. Die stond al klaar dus we konden meteen hupsakee de trein in. Om er daar achter te komen dat Coortje haar leuke vest verloren was en daar had ze helemaal niks van gemerkt. Super vervelend natuurlijk en ik stelde voor om terug te gaan maar dat ging haar iets te ver. Ze kon het waarschijnlijk nog wel een keer bestellen want ze had het nog niet zo lang en bij thuiskomst bleek dat gelukkig ook zo te zijn! Nog steeds zonde natuurlijk, maar gelukkig ligt er een nieuw vest op haar te wachten bij thuiskomst. Waar we het verder nog even niet over gaan hebben, wij blijven hier eerst nog even overheerlijk genieten nu het fijne weer dan eindelijk gekomen is.

's-avonds zijn we weer naar het stadje gelopen om daar wat rond te kijken, naar de apotheek te gaan en wat te gaan eten. We streken neer bij een Indiaas restaurant, Montsoon, en hebben daar lekker aan de boulevard ons eten op gegeten. Ik had een doggiebag laten maken want ik wist van een vorige keer, dat ik daar wel twee keer van kon eten. En dus heb ik het restant van gister, net even naar binnen zitten werken, samen met een overheerlijke en zelf in elkaar gefritste, salade. Het hoeft niet altijd ingewikkeld en duur te zijn om lekker te zijn, althans, bij ons niet.