15 september 2024

Na een niet zo'n toffe nachtrust (we hebben allebei last van de harde bedden en Coortje van de herrie van de Spanjolen) zijn we vandaag op tijd Calafell zelf in gegaan en hebben daar als eerste een overheerlijk bakkie gedaan, uiteraard met iets lekkers erbij oftewel een ensaimada. Een simpel deeg "ietsje" met poedersuiker erop. Niet alles wat lekker is hoeft ingewikkeld te zijn 😁.

Daarna zijn we wat winkeltjes gaan verkennen want we wilden wat zaken kopen zoals keukenhanddoeken. Die zitten hier niet bij het linnenpakket inbegrepen, maar zijn toch wel erg handig om te hebben. Ik wist natuurlijk wel een winkeltje dat door Chinezen gerund wordt (waar niet?) dus gingen we die richting in. Onderweg kwamen we nog een super leuk winkeltje tegen waarvan ik wist dat Coortje het wel leuk zou vinden; een soortement van Budha winkeltje met allerlei spulletjes die zij herkende vanuit Bali. 

Coortje wilde ook graag een hoedje tegen de zon maar de hoedjes die ze in dat winkeltje verkochten waren niet je van het en bovendien best aan de dure kant vond ik persoonlijk. Ik zei tegen Coortje dat ze beter in het winkeltje van de Chinezen kon kijken; daar kost het allemaal geen drol. 

Ondertussen kwamen we langs een, voor mij erg bekende, kledingzaak en ik had mezelf eigenlijk voorgenomen om niks te kopen maar iets riep me toch die winkel in. Omdat het seizoen hier op zijn eindje loopt houden veel winkeltjes uitverkoop voordat ze sluiten voor het koude(re) seizoen. Zo ook dit winkeltje dus wij dat winkeltje in. Langs een lange wand hing van alles dat maar 10 euro kostte dus, goedkope als ik ben 🤪, ging daar even snuffelen. Hing er toch een super leuke broek die mijn naam riep en ik kon daar gewoonweg niet omheen, het ding schreeuwde gewoon mijn naam 🤣. 

Er hingen nog maar een paar korte mouwen shirtjes die bij die broek hoorde en het was natuurlijk geen toeval want toeval bestaat niet "in my book", het zou zo maar eens mijn maat kunnen zijn. Dus ikke efkes richting de paskamer en jawel hoor; pieste pesas oftewel; dat setje ging met mij mee, zeker toen Coortje zei dat ze het mij zo mooi vond staan. 

En dus ben ik maar liefst 20 euries armer maar wel een heel leuk setje rijker, en wat nog fijner is; het is spulleke wat niet kreukt 😁.

We waren vlakbij het goedkope winkeltje en dus zijn we daar naar binnen gegaan. Coortje heeft daar een enorm leuk hoedje gescoord, daar stond dan weer haar naam op 😊. 

We kochten in dat winkeltje het meeste van ons lijstje en vonden dat we daarna wel weer een bakkie verdiend hadden want poeh poeh, winkelen is super hard werken hoor! Dus bij een leuk koffietentje aan de boulevard neergestreken en daar heerlijk cappu gedronken (ik kon zelfs mee doen want ze hadden daar havermelk whoo hoo!) met choco churros, very yammie 😋.

Terwijl we daar lekker relaxt zaten zagen we ineens een man opstaan en richting een dubbele kinderwagen lopen. De dame die daar achter liep begon te praten tegen die man, welke zich in 1e instantie alleen maar bezig hield met de kids in die kinderwagen. Ineens hoorde ik een bekende stem en de betreffende dame was zowaar iemand die mij al sinds mijn tweede levensjaar kent aangezien wij sinds die tijd al in dit dorpje komen.

Dus toen sprong ik van mijn stoel en liep op Antonia, de dame in kwestie, af. Die zei in 1e instantie beleefd goedendag maar toen ze goed keek slaakte ze een gilletje en werd er een flinke hug gegeven met een dikke smakkerd. Wat bleek nu? Haar dochter Carlotta, die ik ook al heel mijn leven ken, had afgelopen jaar een tweeling gekregen en Antonia was nu een super trotse oma. Ik was erg blij voor haar want Antonia is dit jaar 80 geworden, een respectabele leeftijd natuurlijk. Maar de kans had wel bestaan dat ze niet meer mee zou maken dat Carlotta mama zou worden. Gelukkig wel dus!

Na deze "toevallig" ontmoeting spraken we af dat we contact zouden hebben via de Whatsapp en dat we een keer af zouden spreken om bij te kletsen, helemaal leuk! 

Wij zijn daarna lekker met de voetjes in de zee terug gelopen naar het appartement en dat was zo ontzettend fijn! Die zee was heerlijk warm, dat beloofde nog wat voor zwemplezier op een later tijdstip!

Ik had beloofd dat ik Coortje die middag mee zou nemen naar een andere supermarkt, welke aangaf elke zondagmiddag geopend te zijn. Wij dus naar onze vette bak en richting die supermarkt gereden. Er stonden veel auto's op de parkeerplaats, achteraf waarschijnlijk allemaal van mensen die naar het strand gingen, maar de supermarkt was dus gewoon dicht. Dat kan allemaal in Spanje 😎.

Dus wij maar weer naar de Lidl gereden die 1 parkeerplaats verder op lag en daar wat zaken gehaald zodat we morgen (vandaag dus 😎) thuis een lekkere salade wilden klaarmaken. De Lidl was wel gewoon open en dus hebben we daar wat zaken gehaald. Daarna zijn we lekker naar het strand aan de overkant van de weg gegaan en hebben we allebei een heerlijk frisse afkoeling gehad in de zee. Die overigens een behoorlijke onderstroming had (gele vlag) waardoor het zand ook niet meer gelijk verdeeld was op de bodem.

Zodoende nam Coortje al snel een heerlijk frisse duik in de zee waarna ze lekker op het strand, in een van de strandstoeltjes die we zelf hadden meegenomen vanuit het appartment, ging genieten van een overheerlijk zonneke. Ik heb nog een tijdje heerlijk met de golven gespeeld, er was geen enkele kwal te zien gelukkig, (ook niet van de menselijke soort 🤣) en ik vermaak me dan kostelijk in zee.

Uiteindelijk ook lekker naast Coortje in een stoeltje plaatsgenomen en daar zaten we dan; twee Nederlandse dames, beppend in strandstoeltjes aan het strand, genietend van het zonneke. Life can be so good! 

Uiteindelijk werd het wat frisjes en liepen we terug naar het appartement. Dat is een complex dat afgesloten is door middel van hekwerk en om binnen te komen hebben we tags gekregen die aan beide sleutelbossen zitten die we gekregen hebben. Wel zo makkelijk als een van de twee een keer alleen naar buiten wil en de ander besluit daarna ook efkes weg te gaan. 

Er is 1 sleutelbos bij waaraan ook het kastje van de parkeergarage zit, die hadden we dus thuis gelaten want tja, als we die verliezen komen we de parkeergarage niet meer uit, en ook niet meer in. Niet zo handig dus en daarnaast is het nogal een bos zeg maar.

Dus het kleinere broertje meegenomen met minder sleutels etc maar........ die tag werkte niet 😲. We zijn naar een andere ingang gelopen maar ook daar werkte die tag niet. Daar stonden we dan..... zonder gsmmeke, in onze badpakken met alleen de stoeltjes en de handdoeken bij ons. 

Wat nu dan? Want we konden niet naar de verhuurder bellen want alle spullen lagen in het appartement. We liepen terug richting de boulevard want ik dacht; laten we dan maar wachten tot er iemand anders naar binnen gaat. Dat zou best lang kunnen duren want het is erg rustig in dit complex maar ja, een andere keus was er eigenlijk niet.

Of toch?

Want we liepen richting de boulevard, waarbij we langs de ingang van de parkeergarage kwamen. En laat die deur nu net bezig zijn om te sluiten! Dus ik heb het op een, soort van, rennen gezet, naar beneden waar die deur zat. Ik heb die deur tegengehouden, wat gelukkig niet moeilijk was aangezien daar (gelukkig) een beveiliging op zat die ervoor zorgde dat de deur stopte op het moment dat die ergens tegenaan kwam. 

Op die manier konden we in elk geval de parkeergarage in en gelukkig hoefden we vanuit daar geen sleutel te gebruiken om naar het appartement te komen; die deur konden we gewoon openen. Dat was dan weer het spannende momentje van de dag 😅, al zijn wij er niet echt op uit om veel van dat soort momentjes mee te maken; we zijn hier om te relaxen immers.