Vertraging, vertraging.....

Deze reis was er 1 met veel vertragingen. Het begon al met de Flixbus, toen in Brussel en vervolgens in Londen. Misschien is dat de reden dat ik deze keer enorm vermoeid ben, of het is een combi van alle emoties van afgelopen week (die er natuurlijk nog steeds zijn op dit moment en mijn lichaam nog niet verlaten hebben' en de lange reis: toen ik gister eindelijk bij Donna en Steve aankwam, was ik al zo'n 22 uur wakker/aan het reizen. 

Die vermoeidheid is wel wat verdwenen maar het is helaas nog niet zo dat ik sta te springen van energie. Ik vermaak me prima hier, geen bijzondere zaken, lekker wat wandelen in het zonnetje, tijd doorbrengen met vrienden hier, ik kom mijn tijd wel door. Mijn gebruikelijke enthousiasme en energie zijn echter ver te zoeken 🥴.

Normaliter heb ik thuis al allerlei plannen gemaakt, zaken uitgezocht die ik wil gaan doen, mensen die ik wil gaan zien etc, daar is tot op heden nog niet veel van terechtgekomen. Ik heb een paar leuke foto's gemaakt van de zonsondergang toen ik hier in de light rail zat, op weg naar Donna. Die zou me op komen halen bij een station, waar ik overigens nog nooit uitgestapt was, maar toen ik aankwam was Donna nergens te bekennen 🤔. Dat is zo niet op z'n Donna's, dus ik begon te twijfelen of ik wel bij het juiste station was uitgestapt. Lastige is, dat ik even niet wilde bellen/appen etc want ik had nog geen USA simkaart. En zonder zo'n simkaart is het erg duur om mijn NL gsmmeke te gebruiken. 

Ik bedacht me dat er wellicht aan de andere kant van het station nog een parkeerplaats was dus ik liep weer terug naar waar ik uitgestapt was. Er was geen enkel ander persoon op het station en het was al donker, little creepy maar ach, who cares. Beter alleen in het donker dan met een of ander wazig persoon, toch. 

Anyways, geen andere parkeerplaats in sight dus ik weer teruggelopen naar de parkeerplaats waar ik in 1e instantie stond om te kijken of ik Donna wellicht al zag. Maar nog geen Donna.......

Dus maar besloten om alsnog mijn roaming aan te zetten en haar een bericht te sturen. Dat zou wel een paar eurootjes gaan kosten maar ja, wat moet je anders he 🤷🏼‍♀️. Ik had de roaming nét aangezet toen ik Donna aan zag komen rijden. Dus meteen die roaming weer uitgezet maar ik had al wel gezien dat er wat zaken binnengehaald werden en ik dus al wel verbinding met het internet gehad had. 

Na een big hug spullen ingeladen, wat zijn die koffers toch altijd kolere zwaar een het eind van zo'n trip 😵, en ingestapt. Donna vertelde dat ze verkeerd gereden was en op de highway terechtgekomen was. Daar houdt ze helemáál niet van en al helemaal niet in het donker. Dát kan ik me tegenwoordig helaas heel goed voorstellen; doordat ik continue verblind wordt door de auto- en/of fietsverlichting blijf ik als het donker is ook graag thuis of pak het OV. Super jammer want er gaat dan wéér een stukje onafhankelijkheid verloren maar het is niet anders, duizend en een andere personen die hetzelfde mogen "beleven". 

Ik had ook tegen Donna gezegd dat ik bij het "normale" station uit zou stappen, juist om te voorkomen dat zij veel in het donker moest rijden. Dat station is op een paar minuten van haar huis af maar Donna zei dat ik bij Pecos uit moest stappen want dan waren er twee light rails die ik kon pakken en dat maakte het makkelijker voor mij. Typisch Donna; die staat altijd voor iedereen klaar. 

In de auto kon ik ook lekker knuffen met Buddy, haar super lieve doggy. Wat dat betreft kom ik wel aan mijn trekken hier want ook Keith's doggies zijn zo'n 5 dagen in de week bij Donna en dat zijn ook van die lieverds. 

Ik was erg blij toen ik "thuis" was want poeh, wat was ik deze keer moe! Zal wel met allerlei zaken te maken hebben waaronder die vele emoties van de afgelopen week. En thuis it is want ik voel me hier door Donna en Steve net zo thuis als in Sterksel. 

Die nacht heb ik een paar uur heel goed goed geslapen maar was erg vroeg wakker, en dat herhaalde zich de nacht daarna. Gelukkig heb ik vannacht goed geslapen al was ik ook nu weer vroeg wakker. Niet hoeven te werken maakt het allemaal een stuk makkerlijk te verteren, wat dat betreft kan ik niet wachten tot ik niet meer hoef te werken, al heb ik een fijne job. Iedere dag lekker geen wekker sounds incredible good though 🤠.

Afgelopen dagen geen bijzondere dingen gedaan; uiteraard iedere dag een overheerlijk Bucksje, Pecan smaak, zo yammie! Beetje gekletst, doggies laten rennen op een softbalveld (kunnen wij ons niks bij voorstellen, dat zou bij ons hermetisch afgesloten zijn wat ik dan weer veel beter vind) en uiteraard Kringloopwinkels bezocht. Donna heeft geregeld dat ik bij haar insureance ingeschreven ben en zij gaat de auto van een van haar zonen gebruiken zodat ik haar auto kan gebruiken. Super lief van haar want dat geeft me toch meer vrijheid waardoor ik nét even wat verder weg kan gaan. Dan kan ik ook wat trails opzoeken om leuke wandelingen te maken, daar kijk ik echt naar uit. 

Vandaag wil ik voor het eerst de auto gaan gebruiken, Donna is op dit moment aan de poets bij de zaak van een van haar zonen en daarna heeft ze 2 oppaskiddos. Die kan dus niet veel weg vandaag en ik wil er echt even tussenuit. Eens kijken of ik "mijn" Australische Ginger beer kan scoren, nog een kringloopwinkel kan bezoeken en ergens lekker kan gaan wandelen. Het weer is tot op heden heerlijk zodra die zon doorkomt, dan is het voor mij in elk geval korte broek/korte mouwen weer 😊. Ik ga zoveel mogelijk zonnestraaltjes tanken voordat onze lange, donkere periode begint, hopelijk krijgen wij een andere herfst/winter dan vorig jaar met heerlijk open en zonnige dagen 🤞🏼.

Righto, time to drink my strong coffee en dan een doucheke, het is nu nog niet echt zonnig buiten en nog iets te frisjes voor die zomerkleding 🥴.