Taking it easy.....

Afgelopen zaterdag heb ik de auto van Donna inderdaad voor het eerst gebruikt. Het was een wennen maar wel fijn dat ik er nu zelf ook op uit kan gaan. Zeker op Donna's drukke dagen, en dat is precies waarvoor zij dit geregeld heeft zei ze: "I'm too busy with everyone else" en op deze manier kun jij toch weg en jouw ding doen.

Ik heb niet veel bijzonders gedaan hoor, geprobeerd om dat Ginger Beer te scoren maar dat is tot op heden nog niet gelukt helaas. Heb wel (hopelijk) lekkere vegan dingen gescoord en heb zelfs blauwe kaas kunnen scoren. Ik was erg benieuwd of die net zo goed smaakte als de originele blauwe kaas, inmiddels kan ik vertellen dat die overheerlijk is! Zo jammer dat wij die bij ons niet hebben want deze smaakt echt gewoon super lekker. Gister een pastasalade waarin ik blauwe kaas verwerkt heb en morgen of woensdag ga ik een warme pasta met blauwe kaas maken, heerlijk 😋

Buiten de supermarkt ben ik nog naar een Kringloopwinkel gereden maar de echt warme truien zijn nog nergens te bekennen helaas. Denk dat het daarvoor nog te (bizar) warm is hier; het schijnt de warmste oktober ooit te zijn hoorde ik op de radio. Misschien dat Walmart al wel die lekker warme truien heeft hangen, ik zal eens gaan kijken vandaag. 

We hebben zaterdag ook nog "even" geregeld dat ik weer een Amerikaans telefoonnummer heb, dat is deze keer lastiger gegaan dan normaal. Er zijn de laatste twee jaar op dat gebied echt veel veranderd want ik kon volgens de verkopers mijn Iphone niet gebruiken hier, ook al zou ik er een Amerikaans simkaartje in doen. Maar eigenlijk ging het zaterdagmiddag best makkelijk. Ik had een mapje van Google Fi in een van "mijn" lades gevonden en daar zat een simkaartje in. Dat heb ik mee naar boven genomen en toen Donna's schoondochter Meagan haar dochter Ava op kwam halen heeft zij mij geholpen met dat Google Fi gebeuren. Ik had geen idee meer waarom ik dat mapje in de la bewaard had, en ik wist al helemaal niet meer waar ik het ooit gehaald had. 

Meagan zei echter dat haar man Ray volgens haar ook Google Fi had dus er werd meteen gebeld. Ray bleek inderdaad Google Fi te hebben en zei dat het goed werkte. Ik zou de eerste 7 dagen gratis uit mogen proberen, en daarna kost het 50 dollar per maand. Als het goed is, kan ik het zonder problemen cancellen wat natuurlijk heel belangrijk is want ik heb geen zin om dat bedrag maandelijks kwijt te zijn aan iets wat ik in NL niet kan gebruiken.

Die 50 dollar is nog steeds goedkoper dan voorgaande jaren en ik vind het tegenwoordig erg prettig als ik hier kan bellen, texten etc. Voorheen gebruikte ik die gsm dan ook om te navigeren maar in de auto van Donna zit (uiteraard 😁 zo'n gps apparaat en dus heb ik de gsm daar niet meer voor nodig. 

Gister heb ik een hele fijne middag gehad; ik ben naar Standley Lake geweest. Dat is een erg mooi gebied met een groot meer, wat voor de watervoorraad voor heel veel mensen zorgt. Het autorijden went snel dus ik was lekker op mijn gemakkie naar het Lake gereden. Met mun overheerlijke pecan oatmilk Starbucksje naast me natuurlijk, geen dag zonder zo'n SB'tje. Op de een of andere manier smaken ze hier nóg veel beter dan in NL, en ze doen hier sowieso al meer pompjes siroop in de koffie. Zouden ze bij ons ook wel mogen doen 🤠.

Ik had ook water meegenomen want ik wil zorgen dat ik ook hier genoeg water drink. Al vraag ik me tegenwoordig wel af, of dat met al die PFAS nog zo gezond is als ze willen beweren. Er is nu een discussie wat het beste is: plastic drinken als je water uit flesjes drinkt, of PFAS drinken als je water uit de kraan drinkt...... Denk dat ik thuis maar eens op zoek ga naar een apparaat dat PFAS uit het water kan filteren, als dat er uberhaupt al is 🤔

Anyways, nadat ik mijn slippers verruild had voor mijn wandelschoenen ben ik heerlijk op pad gegaan. Uiteraard in mijn korte broek en hemdje, het was weer overheerlijk zonnig gisteren. Er waren wel wat mensen te zien, maar het was enorm rustig. Dat had ik eigenlijk niet verwacht op zondag maar ik vond het wel lekker. Het zonneke voelde heerlijk warm aan op mijn huid, het was niet té warm, en ik genoot van alles om me heen; de natuur, de rust/stilte, het weer, én natuurlijk mijn SB'tje. 

Ook hier heb ik heel wat foto's gemaakt, ik ga ze gewoon allemaal uploaden zodat ik ze later nog weer eens terug kan kijken. Zo'n reisblog is ook super leuk om als een soort dagboek te hebben en te lezen op donkere, depressieve wintermaanden. Als ik de foto's terug kijk dan ben ik als het ware weer meteen terug in het moment, met alle gevoelens er bij. 

Ik was richting the camping grounds gelopen, een gedeelte waar ik nog nooit geweest was en was erg benieuwd waar ik terecht zou komen en wat ik allemaal zou zien. Alleen die grounds waren al leuk om te zien, en er was zelfs een heus strand langs het meer. Ik vermoed dat het hier in de zomer erg druk is. Dan zou ik het hier minder leuk vinden, je mag dan namelijk met boten etc het meer op en dat geeft natuurlijk veel herrie. 

Nu was het echter heerlijk rustig en kon ik de vogels horen die hier in de bomen leven. Helaas heb ik geen Eagles gezien, ook al ben ik bij hun nestgebied uitgekomen. Dat is gelukkig afgesloten voor publiek, anders zouden die beesten hier nooit nestelen. Vorige keer dat ik hier was, liepen we aan de andere kant van het meer en daar heb ik toen wel 2 Eagles gezien, machtig mooie beesten zijn dat!

Omdat ik niet richting de weg wilde lopen, ben ik omgedraaid en wilde ik een trail gaan volgen. Ik was nog helemaal niet zo lang aan de wandel, en nog helemaal niet toe aan stoppen. De lucht was ook ontzettend mooi en ik heb ook daar diverse foto's van gemaakt. Toen ik een van die foto's maakte hoorde ik iemand iets tegen me zeggen vanaf het strand dus ik draaide me om en zag een stel staan. 

De vrouw van dat stel vroeg of ik wellicht een foto van die hele gave wolk naar haar kon sturen; zij had haar gsm in de auto laten liggen. We raakten aan de praat en het was een super aardig stel. Ze gaf me haar gsm nummer en ik heb haar zelf een foto laten maken die ik niet veel later naar haar doorgestuurd heb. Ze vertelde dat ze uit San Diego kwam, maar inmiddels alweer 30 jaar in Colorado woonde en dat het haar heel goed beviel hier. Of course, what's not to like about Colorado 😁. 

Ze was ook heerlijk enthousiast en zei dat we ook maar eens FB vriendjes moesten worden en dat ze het leuk zou vinden als we contact zouden blijven houden. Dit is nu precies wat ik zo leuk vind hier; mensen zijn in de regel veel toegankelijker dan in NL en gesprekken worden hier een stuk makkelijker aangeknoopt. Ik heb dat eerder meegemaakt tijdens een treinreis en met die dame heb ik ook jarenlang contact gehouden. Helaas is dat tijdens Corona verwaterd maar wat is er niet veranderd sinds Corona, de hele wereld stond immers op zijn kop. 

Na een tijdje kletsen liepen zij weer terug richting de auto want de Broncos zouden spelen en daar gingen ze naar kijken. Terwijl ze al een stuk verder weg was riep ze; we moeten samen eens een keer gaan paardrijden! Nou ja, dat verbaasde me dus enorm, zij was dus blijkbaar ook "into" paarden, weird how things work out sometimes. En, "as we speak" krijg ik een berichtje van haar, toeval bestaat niet!

Ook ik ben weer verder gelopen en ben na een plaspauze (zo fijn dat ze hier overal porter potties hebben) een stukje trail gaan volgen. Ook nu kwam ik bijna niemand tegen en die rust/stilte, het weer en het wandelen deed me enorm goed. Ik kon even helemaal alleen zijn met mijn gedachten/gevoelens en het in de natuur vertoeven met dit heerlijke weer heeft me erg goed gedaan. 

Ik merk wél, dat ik nog steeds niet helemaal de oude ben, of eigenlijk, nog niet helemaal mijn 2.0 punt bereikt heb. Ik was thuis goed op weg, de energie die lang weggeweest is kwam langzaamaan weer terug en ook voelde ik soms weer wat ouderwets enthousiasme. De energie is er nog wel, maar het enthousiasme helaas niet en daar baal ik van. Maar ik weet ook dat dit goed te verklaren is na alles wat er in die ene week gebeurd is. Al die verschillende emoties hebben er flink ingehakt en het heeft gewoon tijd nodig om die te verwerken. En dus laat ik ook dit maar allemaal gebeuren en probeer ik me erbij neer te leggen. Wat was het ook alweer......accepteren en loslaten. Ontzettend makkelijk gezegd maar o zo moeilijk gedaan 😬

Maar gister, boy, daar werd ik dan wel weer heel erg blij van en dat ga ik zeker nog een keer doen! Nadat ik vond dat ik genoeg gewandeld had ben ik weer even een Kringloopwinkel in gegaan maar ook daar hingen geen lekker warme truien. Zou ik dan toch écht naar Walmart moeten gaan daarvoor? Dat ga ik vandaag uitvogelen want ik ga daar vandaag maar eens op mun gemakje naar toe. 

Gisteravond heerlijk lui op de bank Heartland gekeken en Yellowstone, terwijl ik mijn lekkere pastasalade naar binnen werkte. De enige die thuis was, was Steve en die vertrok eigenlijk meteen toen ik thuiskwam; hij ging met Buddy wandelen. Ook nu krijg ik dus regelmatig "me time" en omdat ik me hier zo thuis mag voelen van Donna en Steve, is dat ook erg fijn. Want er zijn ook dagen dat het druk is hier en dat zijn de dagen waarop Donna op 2 kinderen en 3 honden past. Ook leuk hoor, maar soms is het gewoon lekker om alleen te zijn.

Ik hoor dat Keith zijn honden inmiddels weer gebracht heeft, die zijn door de week altijd hier als hij aan het werk is. Die jongens mogen in hun handen klappen met zo'n moeder die altijd, maar dan ook echt altijd, voor hen klaar staat! Soms misschien wel iets teveel maar dat is mijn bescheiden mening 😁.

Nu ga ik lekker een bakkie doen boven, heerlijk lekker geen wekker (al ben ik hier veel vroeger wakker dan normaal en thuis, rond 6.30 😵) en gewoon in mun kloffie naar boven gaan. Wat ben ik een geluksvogel dat ik bij hun mag verblijven!